Faza 5: Uruchomienie

Przed uruchomieniem biogazowni muszą być zorganizowane i przeprowadzone odpowiednie kontrole i badania. Rozruch biogazowni składa się z części technicznej (czas trwania kilka dni) i części biologicznej (czas trwania kilka tygodni).

Przed uruchomieniem biogazowni, właściciel zakładu musi sprawdzić, czy wszystkie obowiązki zawarte w pozwoleniu na budowę są spełnione. Cały system gazowy powinien zostać przetestowany pod względem szczelności. Dokumentacja dla jednostek technicznych, jak również dla całej biogazowni musi być aktualna, zawierać instrukcje dotyczące początkowej eksploatacji, ocenę ryzyka oraz dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej [EDER 2012].

Uruchomienie biogazowni powinno być zawsze wykonywane przez firmę, która zaprojektowała i zbudowała biogazownię. W fazie początkowej rolnik i personel, który będzie obsługiwał biogazownię, powinien być przeszkolony w tym zakresie. Z technicznego punktu widzenia uruchomienie biogazowni jest dopuszczalne tylko wtedy, jeżeli urządzenia zabezpieczające funkcjonują poprawnie i są zgodne z przepisami o bezpieczeństwie, wymienionymi w instrukcji obsługi producenta [EDER 2012].

Biologiczne uruchomienie jest często określane jako „start-up”. W zależności od zastosowanej biomasy proces ten może wymagać kilku tygodni, a może trwać nawet do 6 miesięcy. Biologiczny rozruch biogazowni powinien być dokładnie zaplanowany i zorganizowany z wyprzedzeniem oraz w miarę możliwości gotowy przed technicznym rozruchem [FZ 2013].

Tabela : Organizacja rozruch biogazowni [KTBL 2013]

Faza rozpoczęcia Specyfikacje i źródła błędów
1 Tworzenie harmonogramu rozruchu ( stat-up) we współpracy z ekspertem Rozpoczęcie procesu w komorze fermentacyjnej z uwzględnieniem krytycznych faz z punktu widzenia biologicznego, ekonomicznego i bezpieczeństwa. Podstawowe warunki, od których uzależniony jest rozruch (wsad – rodzaj substratów, aktywność biologiczna i zawartość suchej masy w używanym inokulum).
2 Wypełnienie 50-60% komory obornikiem lub produktem sfermentowanym, ewentualnie rozcieńczonym z wodą. Poziom wypełnienia powinien być na tyle wysoki, aby wszystkie otwory, którymi wpływa wsad i wypływa poferment były zanurzone. Jednocześnie do komory fermentacyjnej i zbiornika magazynowego biogazu nie może dostawać się powietrze (zabezpieczenie przeciwwybuchowe). Alternatywnie, wszystkie otwory muszą być zamknięte (dotyczy również przewodów gazowych).

 

3 Powolne ogrzewanie komory do temperatury roboczej

(max. 1 ° C / d)

Mikroorganizmy muszą być w stanie dostosować się do rosnących temperatur
4 Inokulacja fermentora przy użyciu świeżego pofermentu; w ilości około 20% wypełnienia reaktora, o którym mowa w punkcie 2 Fermentacja rozpoczyna się wraz ze wzrostem produkcji gazu i zawartości w nim CH4. Gaz odprowadza w celu zabezpieczenia przed nadmiernym ciśnieniem. Muszą być przestrzegane aspekty ochrony przeciwwybuchowej. Biogaz powinien być jak najszybciej kierowany na kogenerator, jednak dopiero gdy zawartość metanu (CH4) będzie > 45%
5 Przy zawartości CH4> 50%: możliwe jest powolne wprowadzanie do komory docelowych substratów (tygodniowo obciążenie komory ładunkiem materii organicznej powinno wzrastać o ok. 0,3-0,4 kg smo / (m³ ∙ d)) Gwałtowny wzrost obciążenia komory zwiększa ryzyko niestabilności w procesie produkcji biogazu. Zbyt wolny wzrost prowadzi do strat ekonomicznych poprzez opóźnione osiągnięcie pełnego obciążenia.
6 Analizy procesu co najmniej raz w tygodniu Pozwala regulować obciążenie komory poprzez monitoring występujących zakłóceń w stabilności procesu.
7 Porównanie założonych i rzeczywistych wyników ( wsad poziom substratów, poziom kwasów, produkcja gazu i energii elektrycznej) z harmonogramem rozruchu Kontrola wsadu i wydajności energetycznej, tak by możliwa była wydajność ekonomiczna.

 

Pobierz przewodnik

Przewodnik dla rolników

Do fazy 6

Kontrola i konserwacja

Share This